Budowa anatomiczna
Wszystkie zającowate mają długie uszy, które oprócz słuchania spełniają jeszcze jedną ważną funkcję - służą do termoregulacji. Dobrze ukrwione uszy tych zwierząt oddają wiele ciepła. Jeżeli są przegrzane, ich uszy są wyjątkowo gorące, a kiedy jest im zimno, układają je na grzbiecie, by zmniejszyć powierzchnię oddawania ciepła. Oczy królików są duże i okrągłe, pozwalają im widzieć w ciemności. Dzięki ich bocznym ustawieniu, zwierzęta te mają bardzo duże pole widzenia i bez odwracania głowy widzą to, co dzieje sięga ich plecami. Zającowate mają znakomity słuch i wzrok, a także powonienie. Ich nosy są stale w ruchu, gdyż badają one zapachy otoczenia w poszukiwaniu pokarmu, a także by w porę wyczuć nieprzyjaciela. Ten ruch jest spowodowany podnoszeniem fałdu skóry przykrywającego nozdrza. Wąsy są dla królików narządem dotyku i pozwalają im poruszać się w ciemnych korytarzach nor. Włosy czuciowe mają również na oczami - sygnalizują one, kiedy zwierzę musi cofnąć głowę, by nie uderzyć nią o przeszkodę. Zającowate mają długie tylne nogi, pozwalające na szybki bieg. Krótsze przednie służą za podpory, aby pędzące zwierzę nie upadło na brzuch podczas szaleńczej ucieczki. Szybkość tych zwierząt zależy więc od tylnych kończyn, które wyrzucają całe ciało do przodu. Przednie służą królikowi także do czyszczenia uszu i pyszczka oraz do grzebania w ziemi.